Een oude betekenis van knol


Een knol opgeloopen die nergens heen voerde, maar mooi gezicht links in de diepte met hoog rondom boomen.¹
(Natuurdagboek, 10-09-1951)


In Nescio’s natuurdagboek duikt opeens het woord knol op. “Thans nog alleen in plaatsnamen”, zegt het WNT. Het MNW geeft als betekenis ‘Hoogte, heuveltje, eene kleine ronding of verheffing van den grond’. Nederlands knol ‘heuveltje’ is, etymologisch gezien, hetzelfde woord als Engels knoll ‘heuveltje’. Is de ‘knol’ in kwestie soms de motte (burchtheuvel) bij de Duivelsberg in het Rijk van Nijmegen? Het moet haast wel.¹


DG




1 Vgl. de naam De Knol voor de motte of stinswier (stins ‘steenhuis: verdedigbaar middeleeuws huis’) bij het Oost-Groningse dorpje Eenum.


Referenties
Middelnederlandsch Woordenboek (MNW), lemma cnol.II
Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT), lemma knolI (gepubliceerd in 1938).
J.H.F. Grönloh (ps. Nescio), Natuurdagboek 1946-1955, 1996. Bezorgd door Lieneke Frerichs.
Otto Knottnerus, Fivelboezem; de erfenis van een verdwenen rivier, 2009.



» De plaatsnaam Knollendam.
» Het Texelse toponiem Fonteinsnol.
» Laveloos bij Nescio.
» Zichtig bij Nescio.
» index


Geplaatst op 27 februari 2014, het laatst gewijzigd op 8 november 2026.

© de 5e Verdieping 2014-2026